ἐλαιοχυτέω
ἐλαιοχυτέω, anoint with oil
ἐλαιο-χῠτέω,
- anoint with oil, Paul.Aeg. 6.74, Sor. 2.60.
untar de aceite
τοὺς τόπους
ἐλαιοχυτούμενον τοῦτο (τὸ στόμα τῆς μήτρας)
ἐλαιο·χυτέω-ῶ [ῠ] arroser d’huile, oindre, P. Eg. 302 Briau.
Étym. ἔ. χυτός.
ἐλαιοχυτέω, mit Oel begießen, salben, Paul Aeg.