ἐλλός
ἐλλός (B), ή, όν,
- = ἔλλοψ (q.v.); also variously expld. (ἀγαθόν, γλαυκόν, χαροπόν . . ταχύ . . ὑγρόν) by Hsch.
1 mudo, silencioso
ἰχθύες
2
ἐλλόν· ἀγαθόν. γλαυκόν. χαροπόν. ἐνθαλάττιον. ταχύ ... ὑγρόν
1 cervatillo
ἐν προτέροισι πόδεσσι κύων ἔχε ποικίλον ἐλλόν
2 cabrito, Gloss.l.c.
•V.
1 ἐλλός, ή, όν, muet, ou p.-ê. agile, en parl. des poissons, Soph. Aj. 1297 ; Poèt. (Ath. 277d).
2 ἐλλός ou ἑλλός, οῦ (ὁ) faon, jeune cerf, Od. 19, 228.
Étym. p. *ἐλνος, v. ἔλαφος.
2. ἐλλός -ή -όν stom, stemloos.
ἐλλός ¹, stumm, als Beiw. der Fische ; Soph. Aj. 1297 ; Tr. Ath. VII.277d. Vgl. ἔλλοψ. Andere leiteten es von ἐλαύνω ab u. erkl. »schnell«.
ἐλλός
ὁ.
The young of the deer, a fawn Od. 19.228.
ἐλλός : young deer, Od. 19.228†.
ἐλλός
= ἔλλοψ, Soph.