ἐλλογέω
ἐλλογέω, to reckon in, to impute
- = ἐν λόγῳ τιθέναι, reckon, put to an account, Ep.Philem. 18; τινί PRyl. 243.11 (ii A.D.), etc.:—Pass., to be reckoned in, IG 9(1).61.37 (Daulis, ii A.D.), PStrassb. 1.32.10 (iii A.D.), etc.
- 2 metaph., impute, BGU 140.32 (ii A.D.):—Pass., Ep.Rom. 5.13.
1 econ. registrar, cargar en cuenta
ὅσα ... ἐὰν ἀναλώσῃς ... ἡμεῖν ἐνλόγησον ἐπὶ λόγου
cuanto gastes ponlo en nuestra cuentaδότω λόγον τί αὐτῷ ὀφείλεται ... ἵνα οὕτως αὐτῷ ἐνλογηθῇ
τῆς τι(μῆς) αὐτοῦ (οἴνου) ἐλλογουμένης
• incluir en el cómputo, computar en v. pas.
μὴ ἐλλογουμένων ταῖς μετρήσεσιν ἁπάσαις ... ῥείθρων
2 fig. imputar, achacar, tener en cuenta en v. pas.
ἁμαρτία δὲ οὐκ ἐλλογεῖται μὴ ὄντος νόμου
el pecado no se imputa si no hay leyμηδεμιᾶς πρ[ὸ]ς αὐτὸν τρείψεως ... ἐνλογουμ(ένης)
• abs. lanzar acusaciones sobre c. dat. de pers.
οὐχ ἕνεκα τοῦ δοκεῖν με αὐτοῖς ἐνλογεῖν
- to reckon in, to impute, NTest.