ἐμπρίω
ἐμπρίω, to saw into, to gnash
- saw into, ὀστέον, vulg. for ἐκ-, Hp. VC 21; τὸ οὖς ἐνέπρῑσε τοῖς ὀδοῦσι bit deep into it, D.S. 10.17.
- II gnash together, ὀδόντας ἐμπεπρικώς having the teeth fixed in a bite, Id. 17.92, v.l. in Luc. Somn. 14; ἐ. γένυν χαλινοῖς Opp. H. 5.186, cf. C. 2.261.
- III intr., bite, be pungent, σίνηπυν, ὀνόγυρον, etc., Nic. Al. 533 (dub. l.), Th. 71, al.
- 2 ἐμπρίων σφυγμός saw-like, hard pulse, Gal. 8.474, Alex.Trall. 6.1.
I tr.
1 morder, clavar los dientes en, dentellear c. ac. de la parte mordida
περιχανὼν τὸ οὖς ἐνέπρισε τοῖς ὀδοῦσι
μέτωπον ἐνιπρίουσι γένυσσιν
(las serpientes) clavan sus dientes en la frente del ciervo
• abs.
γόμφοισιν ἐμπρίων
rechinando los dientes, dentellando
2 clavar, apretar c. ac. de los dientes
ὁ δὲ κύων ... τοὺς ὀδόντας ἐμπεπρικὼς ἔμενεν
(ἵππος) γένυν ... χαλινοῖς ἐμπρίει
II intr.
1 picar, ser acre sólo en part. ἐμπρίων acre, picante
σίνηπυ
ὀνόγυρος
2 serrar sólo en part. ἐμπρίων σφυγμός pulso de sierra, que recuerda el funcionamiento de la sierra propio de la pleuritis
φλεγμονῆς σφυγμὸς ὁ μὲν κοινὸς ἁπάσης οἷον ἐμπρίων ἐστίν
Uebertr. auch von dem Geschmack von Senf u. ä., beißen, Nic. Al. 533, Th. 71.
- to saw into, to gnash the teeth together, Luc.