ἔμπρησις
ἔμπρησις, a conflagration
ἔμ-πρησις, εως, Ion. -ιος, ἡ,
- burning, Hdt. 8.55, D.H. 4.40; οἰκιῶν Pl. R. 470a: pl., ἐμπρήσεις οἰκιῶν Aeschin. 3.157.
- II inflammation, Gal. 12.693.
1 incendio de edificios, esp. en situación bélica,
οἰκιῶν
τῶν μηχανημάτων
ἐμπρήσεις τε καὶ ἀνδροφονίας
τῆς ἐκκλησίας
2 medic. inflamación
ἔμπρησις, εως (ἡ) action d’incendier, incendie, Hdt. 8, 55 ; Plat. Rsp. 470a ; au plur. Eschn. 76, 3.
Étym. ἐμπίπρημι.
ἔμπρησις, ἡ, das Anzünden, Verbrennen ; Her. 8.55 ; οἰκιῶν Plat. Rep. V.470a ; Folgde.
ἔμπρησις
from ἐμπρήθω
ἔμπρησις, εως
- a conflagration, Hdt.