ἐναβρύνομαι
ἐναβρύνομαι, to be conceited in
- pride oneself on, c. dat., D.H. Dem. 5, App. l.c., etc.; χώρα ἐ. ὕδασιν Procop. Goth. 4.20.
- 2 to be effeminate in dress, Luc. Salt. 2, D.C. 43.43.
enorgullecerse de, alardear de, gloriarse de s. cont., Alc.306(h).6, gener. c. dat. de cosa y abstr.
Γοργιείοις ... ἐναβρύνεται
de los gorgianismos se enorgullece el estilo de Platónτοῖς ἀπροσδοκήτοις ἀγαθοῖς
τοῖς κατορθώμασιν
ἐλπίζων ... τούτοις ... ἐναβρυνεῖσθαι
τοῖς μαρμαρίνοις ... οἴκοις
τῇ τῶν λόγων στροφῇ
ὡς τὰ μέγιστα κατορθοῦντες
• fig.
ῥητορικῆς γὰρ τὸ τοιόνδε σκέμμα ἐναβρύνεσθαι τῇ μακρᾷ διηγήσει
tan gran problema de la retórica se jacta de una gran explicaciónὕδασιν ἡ χώρα ἐναβρυνομένη
• c. dat. de pers. y ἐπί c. dat. presumir, alardear de
τοῖς ἀνθρώποις ἐναβρύνεσθαι ἐπ' εὐσεβείᾳ
hacer alarde de piedad ante los hombres
• c. dat. de cosa pavonearse, presumir
ἐσθῆσι μαλακαῖς ... ἐναβρυνόμενον
- Pass. to be conceited in or of a thing, τινι Luc.