ἐναντιωτικός
ἐναντιωτικός, opposing
ἐναντῐ-ωτικός, ή, όν,
- opposing, τινί Stob. 2.7.11k. Adv. -κῶς Thessal. ap. Gal. 18 (1).288.
I
1 contrario a c. dat.
τῇ κατὰ νόμον διεξαγωγῇ
• contradictorio en cuanto al sentido, Herm.in Phdr.71.
2 gram. adversativo Zonar.s.u.
II adv. -ῶς contrariamente Thessal. en Gal.18(1).288.
ἐναντιωτικός, ή, όν, opposé, contraire à, dat. Stob. Ecl. 2, 210.
Étym. ἐναντιόομαι.
ἐναντιωτικός, ή, όν, entgegengesetzt, zuwider, Stob.