ἐνδεόντως
ἐνδεόντως, deficiently
ἐνδεόντως, Adv.
- deficiently, κατά τι ἐ. ἔχειν Gal. 6.839.
adv. de modo insuficiente
ἐ. ἔχειν
ἐνδεόντως, adv. insuffisamment, Gal. 6, 504 (ἐνδέω 2).
ἐνδεόντως, ἔχειν, Galen., ermangeln, zu wenig haben.