Logeion | ἔνδημος

ἔνδημ-ος, ον,

dwelling in a place, native, Hes. Op. 225, Thgn. 794, etc.; ἔ. παρών being here at home, A. Ch. 570; ἐνδημότατοι the greatest ‘stay-at-homes’, opp. ἀποδημηταί, Th. 1.70.
- - 2 of things, βοὴ ἔ. intestine war, A. Supp. 683 (lyr.); πόλεμοι D.H. 8.83; τὰ ἔ. home affairs, opp. τὰ ὑπερόρια, Arist. Pol. 1285b14; ἀρχαί (opp. ὑπερόριοι) Id. Ath. 24.3, cf. Aeschin. 1.45, Foed. ap. Th. 5.47; endemic, νοσήματα Gal. 15.429, 17(1).11; also τὰ ἔ. βιβλία applied to the surgical treatises of Hippocrates, Pall. in Hp.Fract. 12.271C.

I de pers.

1 ciudadano, habitante de un lugar, op. ξεῖνος ‘extranjero’, ‘forastero’, Hes.Op.225, Thgn.794, AP 7.440 (Leon.), IG 2².3606.29 (II d.C.)

• subst. ὁ ἔ. habitante del lugar, BGU 1024.6.19 (IV d.C.)

• nativo, indígena οὐδεὶς ἐκείνων κάτοικος, οὐδεὶς ἔ. ἐστιν, ἀλλὰ παρεπίδημος Didym.in Ps.280.23.

2 que se encuentra en casa o en la ciudad y no de viaje ἔ. παρών A.Ch.570, op. ἀποδημητής Th.1.70, οἱ πολίται ἔνδημοι τε καὶ ἀπόδημοι IG 12(5).667.19 (Siro III a.C.), cf. ICr.l.c., Sokolowski l.c., ξένοι οἱ ἔνδημοι los extranjeros residentes Aen.Tact.10.13, οὐκ ἔ. ἦν, ἀλλ' ἀπεδήμει εἰς Χάονας Themist.Ep.5, cf. Plu.2.342b, ἔνδημον γὰρ χρὴ εἶναι τὸν ἐφηβεύοντα Artem.1.54.

II de abstr.

1 (que sucede) dentro de la ciudad βοὰ ἔ. guerra civil, intestina A.Supp.683, cf. D.H.8.83.

2 propio de la ciudad, de la ciudad, local ἔνδημοι ἀρχαί magistraturas de la ciudad Trat. en Th.5.47, op. ὑπερόριοι Arist.Ath.24.3, en uso pred. μηδὲ ἀρξάτω ἀρχὴν μηδεμίαν ... μήτ' ἔνδημον μήτ' ὑπερόριον Aeschin.1.19.

3 del campo, del territorio dependiente de la ciudad, neutr. subst. τὰ ἔνδημα los asuntos del campo op. τὰ κατὰ πόλιν ‘los asuntos de la ciudad’ y τὰ ὑπερόρια ‘los asuntos exteriores’, Arist.Pol.1285^b14.

III medic.

1 endémico ὅσα (νοσήματα) πλεονάζει διὰ παντὸς ἔν τινι χώρᾳ, ἅπερ δὴ καὶ ἔνδημα προσαγορεύεται Gal.17(1).11, cf. 15.429.

2 neutr. subst. τὰ ἔνδημα (sc. βιβλία) otro n. de los Libros de las Epidemias de Hp., Pall.in Hp.Fract.18.24, 27.

ἔν·δημος, ος, ον :

1 originaire d’un pays, indigène, p. opp. à ξένος, Hés. O. 223 ; Thgn. 792, etc. ||

2 qui reste dans son pays, casanier, sédentaire, Eschl. Ch. 570 ; p. opp. à ἀποδημητής, Thc. 1, 70 ||

3 qui a lieu entre habitants d’un même pays : πόλεμος, DH. 8, 83, guerre civile ||

4 qui concerne un pays, national, Thc. 5, 47 ; τὰ ἔνδ. Arstt. Pol. 3, 14, 13, les affaires intérieures, p. opp. à τὰ ὑπερόρια ||

5 qui se fixe dans un pays : ἔ. νόσημα, Gal. Def. med. p. 395, 7, maladie endémique ||

Sup. -ότατος, Thc. 1, 70.

Étym. ἐν, δῆμος.

ἔν-δημος -ον
1. inheems: ξείνοισι καὶ ἐνδήμοισι (recht spreken) over vreemdelingen en inheemsen Hes. Op. 225.
2. in het land, thuis: ἔνδημος παρών in het land aanwezig Aeschl. Ch. 570; ἀποδημηταὶ πρὸς ἐνδημοτάτους waar u zo honkvast bent trekken zij erop uit Thuc. 1.70.4.
3. binnenlands: ἔνδημοι ἀρχαί binnenlandse gezagsdragers Thuc. 5.47.9; subst.: τὰ ἔνδημα de gang van zaken in het land Aristot. Pol. 1285b14.

ἔνδημος, im Volke, einheimisch ; Aesch. Suppl. 666 ; παρών Ch. 563 ; Ggstz ξένος, Hes. O. 223 ; ἀποδημηταί entgeggstzt den ἐνδημοτάτοις, die am meisten zu Hause bleiben, Thuc. 1.70 ; bei Aesch. 1.20, 21 steht ἀρχὴ ἔνδ. der ὑπερόριος entgegen ; πόλεμος, Bürgerkrieg, Dion.Hal. 8.83 ; – dem Volke eigentümlich, national, νοσήματα Hippocr. – Uebh. daseiend, auch von Fremden, Aen.Tact. 10.

ἔνδημος ἔν-δημος, ον

- Idwelling in a place, a native, Hes., etc.; ἐνδημότατος the greatest "stay-at-home, " Thuc.
- IIof or belonging to a people, national, Thuc.

Menu

Word wheel

ἔνδημος

Saved

Recent