ἐνζεύγνυμι
ἐνζεύγνυμι, to yoke in, bind, involve in
ἐνζεύγνῡμι,
- yoke, ἐνιζευχθέντες βόες A.R. 1.686; bind fast, ἄρθρα ποδοῖν S. OT 718.
- II metaph., involve in, ἀνάγκαις ταῖσδʼ ἐνέζευγμαι A. Pr. 108; τί ποτέ μʼ . . ἐνέζευξας . . ἐν πημοσύναις; ib. 578 (lyr.).
1 uncir animales de tiro al carro, en v. pas.
βόες ἐνιζευχθέντες
ἐνεζεῦχθαί φασι καὶ τοῦτον (τὸν ἵππον) τῷ ἅρματι
• fig., c. dat. o ἐν y dat. de abstr.
τί ποτέ μ' ... ταῖσδ' ἐνέζευξας εὑρὼν ἁμαρτοῦσαν ἐν πημοναῖσιν;
μεγάλαις καὶ τούτους ἀνάγκαις ἐνζεύξομεν
2 sujetar, atar una cosa con otra
ἄρθρα ... ἐνζεύξας ποδοῖν
ἐν·ζεύγνυμι [ῡ]
1 attacher ensemble, Soph. O.R. 718 ||
2 attacher dans, fig. ἐν et le dat. Eschl. Pr. 578 ; avec le dat. sans prép. Pr. 108 ||
➳ Épq. ἐνιζεύγνυμι, A. Rh. 1, 686.
ἐνζεύγνυμι, [ῡ], (ζεύγνυμι), hineinbinden, einjochen ; τί ποτε ταῖσδʼ ἐνέζευξας εὑρὼν ἁμαρτοῦσαν ἐν πημοναῖσιν, hast sie mit Leid beladen, Aesch. Prom. 579 ; eigtl., ἄρθρα ἐνζεύξας ποδοῖν, in Fesseln eingezwängt, Soph. O.R. 718 ; ἐνιζευχθέντες ταῦροι, angejocht, Ap.Rh. 1.686.
ἐνζεύγνυμι
fut. -ζεύξω
- Ito yoke in, bind, involve in misfortune, Aesch.
- IIto bind fast, Soph.