ἐνηβητήριον
ἐνηβητήριον, a place of amusement
ἐνηβ-ητήριον, τό,
- place of amusement, Hdt. 2.133, Ael. NA 11.10.
lugar de recreo o diversión Hdt.2.133, Ael.NA 11.10.
ἐνηβητήριον, ου (τὸ) lieu de récréation juvénile, Hdt. 2, 133 ; El. N.A. 11, 10.
Étym. ἐνηβάω.
ἐνηβητήριον, τό, Vergnügungsort ; Her. 2.133 ; Ael. N.A. 11.10.
ἐνηβητήριον
ἐν-ηβητήριον, ου, τό,
ἡβάω
- a place of amusement, Hdt.