ἐννεάνειρα
ἐννεάνειρα, v. ἐννεάγηρα.
ἐννε·άνειρα, ας [ᾰν] adj. f. qui vit neuf âges d’homme, en parl. de la corneille, Arat. 1022, conj.
Étym. ἐ. ἀνήρ.
ἐννεάνειρα, Conj. für ἐννεάγηρα Arat. 1022, neun Menschenalter lebend. S. ἐννεαγήρως.