ἐνσινής
ἐνσινής, injured
ἐνσῐνής, ές, (σίνος)
- injured, Man. 2.445; in ill-health, BGU 560.22 (iv A. D.).
enfermo, inválido, BGU 560.1.22 (II d.C.),
ἐνσινέας τιθῆναι βροτούς
ἐν·σινής, ής, ές [ῐ] endommagé, blessé, Man. 2, 445.
Étym. ἐν, σίνος.
ἐνσινής, [ῑ], ές, beschädigt, ἐνσινέας τίθησι βροτούς, Man. 2.445, 4.113.