ἐνυπόκειμαι
ἐνυπόκειμαι, subsist in
ἐνυπό-κειμαι,
- subsist in, ἐ. καὶ τᾷ ὄψι καὶ τῷ ἀέρι τὸ δυνάμι διαφανές Aristombr. ap. Stob. 1.52.21, cf. Hierocl. in CA 11 p.438 M.
subyacer, estar en la base o ser el fundamento gener. c. dat.
ἐνυπόκειται δὲ καὶ τῇ ὄψει ... τὸ δυνάμει διαφανές
τὸ ὑποκείμενον προσλαμβάνεται οἷς ἐνυπόκεινται
ἐν·υπόκειμαι, servir de fondement à, dat. Aristombr. (Stob. Fl. App. 17, 21, vol. 4, p. 175, l. 22 Mein.).
ἐνυπόκειμαι, (κεῖμαι), darin, dabei zu Grunde liegen, Hierocl. Stob. fl. app. 10.18.