ἐξαυδάω
ἐξαυδάω, to speak out
- speak out, ἐξαύδα, μὴ κεῦθε νόῳ Il. 1.363; τόδʼ ἐξαύδασʼ ἔπος Pi. N. 10.80, cf. S. Fr. 210.71; οὐδὲν ἐξαυδᾷς σοφόν Id. Ph. 1244:— Med., A. Ch. 151, 272. (Com. only paratrag., Ar. Ach. 1183.)
1 hablar abierta o francamente
τί δέ σε φρένας ἵκετο πένθος; ἐξαύδα, μὴ κεῦθε νόῳ
ἐξαύδα· μὴ κρύψῃς δαρόν
ἐξαύδα σαφῶς
• c. ac. int. decir
Ζεὺς δ' ἀντίος ἤλυθέ οἱ, καὶ τόδ' ἐξαύδασ' ἔπος
πατρῷα δ' ἐξαυδ[ῶ]ν ἔπη
σοφὸς πεφυκὼς οὐδὲν ἐξαυδᾷς σοφόν
δεινὰ δ' ἐξαυδῶν κλύειν
μ]ὲν οὕτω, μῆτερ, ἐξαυδῶ τάδε
τί δὴ κατὰ μοῖραν ἕκαστον ἐξαυδῶ;
• emitir, proferir un sonido
ἐξ[α]ύδα, λίτομαί σε (el coloso de Memnón)
2 hablar de, referirse a c. ac. de pers. o cosa
τίς καὶ τίς; εἰπέ· δύο γὰρ ἐξαυδᾷς ἅμα
τὸν γόνον ἐξαυδῶ, τὸν ἀφρὸν καλέουσιν Ἴωνες
• ref. a los oráculos anunciar
ταῦτα μὲν Αἰγύπτῳ θεὸς ἔννεπεν ἐξαυδῆσαι ὑστατίῳ καιρῷ
Λοξίου ... χρησμὸς ... δυσχειμέρους ἄτας ὑφ' ἧπαρ θερμὸν ἐξαυδώμενος
3 entonar c. ac. de palabras en rel. c. el canto
δεινὸν ἐξηύδα μέλος
ἀντιψάλμους ᾠδὰς ... ἐξαυδάσω
ὑμᾶς δὲ κωκυτοῖς ἐπανθίζειν νόμος, παιῶνα τοῦ θανόντος ἐξαυδωμένας
4 llamar, poner el nombre de c. pred.
τὴν δεσπότου προδοῦσαν ἐξαυδᾷ λέχος
(Hipólito) llama (a la nodriza) traidora al lecho de su amo
[ἐξ- 8.]
To speak out: ἐξαύδα, μὴ κεῦθε Il. 1.363 = Il. 16.19, Il. 18.74.
- 1utter καὶ τόδʼ ἐξαύδασʼ ἔπος (sc. Ζεύς) N. 10.80
- to speak out, Il., Soph.:—so in Mid., Aesch.