ἐπήρεια

ἐπήρεια, ἡ, (ἐπί, ἄρος)

• insulting treatment, abuse, ἐχθροῦ D. 18.12, cf. Is. 4.5, etc.; περὶ τὸν χορόν D. 21.25; κελεύειν κατʼ ἐπήρειαν order haughtily or by way of insult, Th. 1.26; κατʼ ἐ. τινος γεγένηταί τι is done to insult him, Amips. 9; κατʼ ἐπήρειαν BGU 180.8 (ii A.D.); φθόνον τʼ ἐ. τε Philem. 92.2; ἐν ἐπηρείας τάξει D. 18.13; πολλὰ πρὸς ἐπήρειαν καὶ χάριν πράττειν Arist. Pol. 1287a38; εἰς ἐ. τὴν ἐμήν ib. 195.20 (ii A.D.); χωρὶς ἐ. OGI 262.24 (iii A.D.): pl., Man. 4.331; λῃστρικαὶ ἐ. Chor. in Rev.Phil. 1.73; ἐ. δαίμονός τινος his capricious dealing, Luc. Laps. 1, cf. Philostr. Ep. 18:—later spelt ἐπήρια, BGU 340.21 (ii A.D.), Melamp. (?) in PRyl. 28.139 (iv A.D.).

ἐπήρεια, (ἀρειά ?), ἡ, Drohung, übermütige, schmähliche Behandlung, wenn man aus Mißgunst dem Andern Schaden zufügt, vgl. ἐπηρεασμός, Dem. neben ὕβρις, λοιδορία, προπηλακισμός, 18.12 ; οὐδʼ ἐν ἐπηρείας τάξει καὶ φθόνου ποιεῖν ib. 13 ; ἡ περὶ τὸν χορὸν ἐπ. 21.25 ; Isae. 4.5 ; bes. bei. Sp., NT u. Jos.; εἴς τινα, DS. 19.8 ; – κατʼ ἐπήρειαν, z.B. κελεύειν, in böswilliger Absicht, zu schaden, Thuc. 1.26 ; τουτὶ τὸ κακὸν τῶν σκυτοτόμων κατʼ ἐπήρειαν γεγένηται, zum Schaden der Schuster, Amips. DL. 2.28 ; bei Arist. Pol. 3.16 πρὸς ἐπήρειαν, im Ggstz von πρὸς χάριν.

ἐπήρεια, ἡ,

• despiteful treatment, spiteful abuse, Lat. contumelia, Dem., etc.; κατʼ ἐπήρειαν by way of insult, Thuc.; ἐν ἐπηρείας τάξει Dem. deriv. uncertain