ἔπαυλις

ἔπαυλ-ις, εως, ἡ,

• steading, Hdt. 1.111; οὐκ ἀσφαλὲς λέοντι καὶ προβάτοις ὁμοῦ ποιεῖσθαι τὴν ἔπαυλιν Plb. 5.35.13, cf. IG 14.1284, etc.
• • • 2 farm-building, country house, D.S. 12.43, Plu. Pomp. 24, Alciphr. Fr. 6.1, etc.
    • 3 in military language, quarters, ἔ. ποιεῖσθαι encamp, Pl. Alc. 2.149c; ἐπὶ στρατοπεδείᾳ Plb. 16.15.5.
    • 4 unwalled village, LXX Le. 25.31, al.

ἔπαυλις, εως, ἡ, ein Landgut, Sp., wie Plut. Pomp. 24, Poplic. 5 ; DS. 12.43 ; Ath. V.215a ; Meierei u. übh. = ἔπαυλος ; von den Ställen des Augias, Schol. Il. 2.629 ; οὐκ ἀσφαλὲς λέοντι καὶ προβάτοις ὁμοῦ ποιεῖσθαι τὴν ἔπαυλιν Pol. 5.35.13 ; τὴν ἔπαυλιν ποιεῖσθαι ἐπὶ τῇ τῶν ἐναντίων στρατοπεδείᾳ, sein Lager aufschlagen, sein Quartier nehmen, id. 16.15.5, wie Plat. Alc. II, 149c.

ἔπαυλις ἔπ-αυλις, εως = ἔπαυλος, Hdt.

• a fold, Hdt.