ἐπιβρωμάομαι
ἐπιβρωμάομαι, bray at
ἐπιβρωμάομαι,
- bray at, λεχωΐσιν Call. Del. 56 (nisi leg. ἐπεβριμᾶτο).
ἐπι·βρωμάομαι-ῶμαι, gronder, s’irriter contre, dat. Call. Del. 56.
Étym. cf. ἐπιβριμάομαι.
ἐπιβρωμάομαι, wie ein Esel anbrüllen, Callim. Del. 56, wofür besser vermutet wird ἐπιβρίμαομαι.