ἐπιβύω
ἐπιβύω, to stop up
ἐπιβύω, fut. -ύσω [ῡ],
- stop up, εἰ μὴ . . ἐπιβύσει τις αὐτοῦ τὸ στόμα Cratin. 186; τὸ στόμʼ ἐπιβύσας κέρμασιν τῶν ῥητόρων Ar. Pl. 379:— Med., ἐπιβύσασθαι τὰ ὦτα Luc. Tim. 9, Pr.Im. 29.
ἐπι·βύω, boucher, Ar. Pl. 379 ; Crat. (Sch.-Ar. Eq. 523) ||
Moy. se boucher : τὰ ὦτα, Luc. Tim. 9, etc. les oreilles.
ἐπιβύω, (βύω), zustopfen ; στόμα κέρμασιν Ar. Plut. 379 ; εἰ μὴ ἐπιβύσει τις αὐτοῦ τὸ στόμα Cratin. Schol. Ar. Eq. 523.
Med. sich verstopfen, τὸ ὦτα Luc. Tim. 9.
Med. sich verstopfen, τὸ ὦτα Luc. Tim. 9.
ἐπιβύω
fut. ύσω
- to stop up, τὸ στόμα τινός Ar.:— Mid., ἐπιβύσασθαι τὰ ὦτα to stop oneʼs ears, Luc.