ἐπικατηγορέω
ἐπικατηγορέω, predicate of
ἐπικατηγορ-έω,
- predicate of a thing besides, τί τινος S.E. M. 9.334; attribute to . ., τί τινι Plu. Col. 2.1113b; ἐπικλήσει τὸ σχῆμα ἐπικατηγορούσῃ D.H. 1.66 (L.Dind. for ἐπικατηγορήσει):—Pass., to be added to the predicate, Arist. APr. 49a25; to be predicated of, c. dat., τῷ αὐτῷ ἀριθμῷ ποικίλα Iamb. in Nic. p.34 P.
ἐπι·κατηγορέω-ῶ :
1 imputer ou attribuer à : τί τινι, Plut. M. 1113c, qqe ch. à qqn ||
2 attribuer en outre : τί τινος, Sext. M. 9, 334, une qualité à qqn ou à qqe ch., donner encore à qqn ou à qqe ch. une qualification ; au pass. Arstt. An. pr. 2, 38, 2.
ἐπικατηγορέω, noch dazu anklagen, beschuldigen, τί τινι, Plut. adv. Col. 11 ; – noch dazu aussagen, Arist. u. Sp., wie Sext.Emp. oft, τί τινος.