ἐπικατασφάζω
ἐπικατασφάζω, to slay upon
ἐπικατα-σφάζω, later ἐπικατα-σφάττω Phld. Ir. p.36 W.:—
- slay upon or over, τινὰ τῷ νεκρῷ, τῷ τύμβῳ ἑωυτόν, Hdt. 1.45; τῇ παρθένῳ Plu. Amat.narr. 2.772c: without dat., Parth. 31.2, Plu. Cleom. 37; αὑτούς Phld. l.c.:—Pass., τινί J. AJ 19.1.13.
- 2 slay in succession or after, D.H. 3.20, App. Hann. 59, al.
ἐπι·κατασφάζω, c. le suiv. Hdt. 1, 45.
ἐπικατασφάζω, u. ἐπικατασφάττω (s. σφάζω), dabei, darüber schlachten, töten, τῷ νεκρῷ, τῷ τύμβῳ, Her. 1.45 u. Sp., wie Plut. Cleom.37, Parthen. 10.
ἐπικατασφάζω
Attic -ττω
fut. ξω
- to slay upon or over, τινὰ τῷ νεκρῷ, ἑαυτὸν τῷ τύμβῳ Hdt.