ἐπιλήπτωρ
ἐπιλήπτωρ, a censurer
ἐπιλήπτ-ωρ, ορος, ὁ,
- censurer, Ζήνωνος πάντων ἐπιλήπτορος Timo 45.2.
ἐπιλήπτωρ, ορος (ὁ) qui réprimande, censeur, Timon (Plut. Per. 4 et DL. 9, 25).
Étym. ἐπιλαμβάνω.
ἐπιλήπτωρ, ορος, ὁ, der Angreifende, Tadelnde, Timon. bei DL. 9.25 u. Plut. Pericl. 4.
ἐπιλήπτωρ, ορος,
- a censurer, Timo ap. Plut.