ἐπίληπτος

ἐπίληπτ-ος, Ion. ἐπίλαμπτος, ον,

• caught or detected in anything, ἐ. ᾑρέθη S. Ant. 406: c. part., ἐπίλαμπτος ἀφάσσουσα caught in the act of feeling, Hdt. 3.69.
• • • 2 culpable, censurable, πάθος Ph. 2.348; βίος Id. 2.4, al., cf. Porph. Chr. 23; of errors in metre, Heph. 4.6.
    • 3 disabled, ἀνδράποδον Hyp. Ath. 15 (unless in signf. II); of a hen-partridge, Arist. HA 613b18.
  • II suffering from epilepsy, Hp. Aph. 3.16:—D. 25.80 puns on the two senses, τοὺς ἐπιλήπτους φησὶν ἰᾶσθαι, αὐτὸς ὢν ἐ. πάσῃ πονηρίᾳ; so ἐ. ὑπὸ πάθους Plu. Praec. 2.798f.

ἐπίληπτος, ergriffen, ertappt, πῶς ὁρᾶται κἀπίληπτος ᾑρέθη Soph. Ant. 402, wie ἐπίλαμπτος Her. 3.69 ; bes. von der fallenden Sucht, Epilepsie ergriffen, damit behaftet, epileptisch, τοὺς ἐπιλήπτους φησὶν ἰᾶσθαι Dem. 25.80, wo er in allgemeiner Bdtg hinzusetzt αὐτὸς ὢν ἐπίληπτος πάσῃ πονηρίᾳ ; Arist. u. Folgde, Medic.; ἐπιλήπτους ὑπὸ πάθους γενομένους Plut. reip. ger. praec. 2. – Bei Sp. tadelnswert, καὶ ἐπάρατος βίος Philo. – Vgl. noch ἐπιλήψιμος.

ἐπίληπτος ἐπιλαμβάνω

• • Icaught or detected in anything, Soph.; c. part., ἐπίλαμπτος ἀφάσσουσα caught in the act of feeling, Hdt.
  • IIsuffering, Dem.