ἐπιλήθω
ἐπιλήθω, to cause to forget
- cause to forget, ὁ γάρ τʼ [ὕπνος] ἐπέλησεν ἁπάντων laps one in forgetfulness of all, Od. 20.85; ἡδονὴ σφέας ἐπιλήθουσα τῶν πάρος Aret. CD 2.12; ἐπιλήσει σε ἀφροδισίων Philostr. Ep. 68:—Pass., to be forgotten, in pf. part. ἐπιλελησμένος LXX Is. 23.16, Ev.Luc. 12.6: fut. -λησθήσομαι LXX Wi. 2.4.
- II Med., ἐπιλανθάνομαι, or more commonly ἐπιλήθομαι, Aeol. and Dor. -λᾱθ- Alc. Supp. 25.6, S. El. 146 (lyr.), fut. -λήσομαι: aor. 2 -ελᾰθόμην Pl. Ap. 17a: late aor. 1 -ελήσατο Nonn. D. 48.969: with pf. Act. λέληθα Hdt. 3.46, Pi. O. (v. infr.), but more freq. Pass. -λέλησμαι E. Ba. 188, Ar. Nu. 631, Lys. 26.1, Pl. Phd. 75d, al.: plpf. -ελελήσμην Ar. V. 605, Pl. Phd. 73e, al.:—let a thing escape one, forget, lose thought of, c. gen., ὅπως Ἰθάκης ἐπιλήσεται (Ep. aor. subj.) Od. 1.57; οὐδʼ ὁ γέρων δολίης ἐπελήθετο τέχνης 4.455, cf. Hes. Th. 560; οὐδʼ ὣς σχεδίης ἐπελήθετο Od. 5.324; γονέων ἐπιλάθεται (Dor.) S. El. 146 (lyr.), cf. Hdt. 4.4, Lys. 26.1, etc.; ὑπʼ αὐτῶν ὀλίγου ἐμαυτοῦ ἐπελαθόμην Pl. Ap. l.c.: prov., Μαλέας δὲ κάμψας ἐπιλάθου τῶν οἴκαδε Str. 8.6.20: c. acc., Hdt. 3.46, E. Hel. 265, Ar. Nu. 631; ὑπὸ χρόνου τι Pl. Phd. 73e: c. inf., Ar. V. 853, Pl. R. 563b, Hyp. Lyc. 8: c. part., ὀφείλων ἐπιλέλᾱθα I forgot that I owed, Pi. O. 10(11).3, cf. E. Ba. 188: with a Prep., ἐ. περὶ τῶν πεπραγμένων And. 1.148; περὶ οὗ . ., περὶ ὅτου . ., Pl. Prt. 334d, 336d; leave disregarded, neglect, πρόσταγμα Ceb. 24.
- 2 less freq., forget wilfully, τῶν ἐντολέων μεμνημένος ἐπελανθάνετο Hdt. 3.147; ἑκὼν ἐπιλήθομαι Id. 4.43, cf. 3.75, Aeschin. 1.158.
[ἐπι- 19.]
3 sing. aor. ἐπέλησε Od. 20.85.
Fut. mid. ἐπιλήσομαι Il. 22.387.
3 sing. -εται Od. 1.57.
3 pl. -ονται Il. 7.452.
- 1
In act., to cause to forget.
With genit.: ἁπάντων Od. 20.85.
- 2
In mid., with genit.
- a
To forget, cease to think of: τείχεος τὸ πολίσσαμεν Il. 7.452. Cf. Il. 22.387: Od. 1.57.
- b
To forget, fail to bethink or avail oneself of: τέχνης Od. 4.455, σχεδίης Od. 5.324.
- a
- 1
- Ito cause to forget a thing, c. gen., Od.: —Pass. to be forgotten, perf. part. ἐπιλελησμένος NTest.
- IIMid. ἐπι-λήθομαι and -λανθάνομαι, fut. -λήσομαι· aor2 -ελαθόμην· with perf. act. -λέληθα and pass. -λέλησμαι· plup. -ἐλελήσμην:— to let a thing escape one, to forget, lose thought of, c. gen., ὅπως Ἰθάκης ἐπιλήσεται (Epic for -htai) Od.; so Hdt., Attic:—also c. acc., Hdt., Eur., etc.:—c. inf., Ar., Plat.
- 2to forget wilfully, ἑκὼν ἐπιλήθομαι Hdt.
-
…Ἀθηναῖοι, πεπόνθατε ὑπὸ τῶν ἐμῶν κατηγόρων, οὐκ οἶδα · ἐγὼ δʼ οὖν καὶ αὐτὸς ὑπʼ αὐτῶν ὀλίγου ἐμαυτοῦ ἐπελαθόμην, οὕτω πιθανῶς ἔλεγον. καίτοι ἀληθές γε ὡς ἔπος εἰπεῖν οὐδὲν εἰρήκασιν. μάλιστα δὲ αὐτῶν ἓν ἐθαύμασα τῶν…
Plato, Apology
-
…ἀπʼ ἐκείνου ἔρχομαι. ἄτοπον μέντοι τί σοι ἐθέλω εἰπεῖν · παρόντος γὰρ ἐκείνου, οὔτε προσεῖχον τὸν νοῦν, ἐπελανθανόμην τε αὐτοῦ θαμά. καὶ τί ἂν γεγονὸς εἴη περὶ σὲ κἀκεῖνον τοσοῦτον πρᾶγμα ; οὐ γὰρ δήπου τινὶ καλλίονι…
Plato, Protagoras
-
…ἔχω ὑμῖν εἰπεῖν, ὧν τινα ἐχρῆν μάλιστα μὲν ἐν τῷ ἑαυτοῦ λόγῳ παρασχέσθαι Μέλητον μάρτυρα · εἰ δὲ τότε ἐπελάθετο, νῦν παρασχέσθω ἐγὼ παραχωρῶ καὶ λεγέτω εἴ τι ἔχει τοιοῦτον. ἀλλὰ τούτου πᾶν τοὐναντίον εὑρήσετε, ὦ ἄνδρες…
Plato, Apology
-
…γάρ τοι παῖς με ὁ Σάτυρος ἀπέδρα · καὶ δῆτα μέλλων σοι φράζειν ὅτι διωξοίμην αὐτόν, ὑπό τινος ἄλλου ἐπελαθόμην. ἐπειδὴ δὲ ἦλθον καὶ δεδειπνηκότες ἦμεν καὶ ἐμέλλομεν ἀναπαύεσθαι, τότε μοι ἁδελφὸς λέγει ὅτι ἥκει Πρωταγόρας. καὶ…
Plato, Protagoras
-
…τὸ μειράκιον ἅπαντα γὰρ δεῖ τἀληθῆ λέγειν ᾠχόμην ἐκ τῆς πόλεως. ἐπειδὴ δὲ ᾤμην ἱκανὸν εἶναι τὸν χρόνον Σίμωνι ἐπιλαθέσθαι μὲν τοῦ νεανίσκου, μεταμελῆσαι δὲ τῶν πρότερον ἡμαρτημένων, ἀφικνοῦμαι πάλιν. κἀγὼ μὲν ᾠχόμην εἰς Πειραιᾶ, οὗτος…
Lysias, Speeches
-
…εἰσιν ἢ ὥστε εἰδέναι οἵων πατέρων ἐστέρηνται, ἐξ ὧν δʼ οὗτοι γεγόνασιν, οἰκτείρω, ὅτι πρεσβύτεροι ἢ ὥστε ἐπιλαθέσθαι τῆς δυστυχίας τῆς ἑαυτῶν. τί γὰρ ἂν τούτων ἀνιαρότερον γένοιτο, ἢ τεκεῖν μὲν καὶ θρέψαι καὶ θάψαι τοὺς…
Lysias, Speeches
-
…ἔπειτα δὲ λέκτο καὶ αὐτός. ἡμεῖς δὲ ἰάχοντες ἐπεσσύμεθʼ, ἀμφὶ δὲ χεῖρας βάλλομεν · οὐδʼ ὁ γέρων δολίης ἐπελήθετο τέχνης, ἀλλʼ ἦ τοι πρώτιστα λέων γένετʼ ἠυγένειος, αὐτὰρ ἔπειτα δράκων καὶ πάρδαλις ἠδὲ μέγας σῦς · γίγνετο…
Homer, Odyssey
-
…ῥʼ ἀνέδυ, στόματος δʼ ἐξέπτυσεν ἅλμην πικρήν, ἥ οἱ πολλὴ ἀπὸ κρατὸς κελάρυζεν. ἀλλʼ οὐδʼ ὣς σχεδίης ἐπελήθετο, τειρόμενός περ, ἀλλὰ μεθορμηθεὶς ἐνὶ κύμασιν ἐλλάβετʼ αὐτῆς, ἐν μέσσῃ δὲ καθῖζε τέλος θανάτου ἀλεείνων. τὴν…
Homer, Odyssey
-
…οὐρανὸν ἀμφὶς ἔχουσιν. τοῦ θυγάτηρ δύστηνον ὀδυρόμενον κατερύκει, αἰεὶ δὲ μαλακοῖσι καὶ αἱμυλίοισι λόγοισιν θέλγει, ὅπως Ἰθάκης ἐπιλήσεται · αὐτὰρ Ὀδυσσεύς, ἱέμενος καὶ καπνὸν ἀποθρῴσκοντα νοῆσαι ἧς γαίης, θανέειν ἱμείρεται. οὐδέ νυ σοί περ ἐντρέπεται…
Homer, Odyssey
-
…γέροντι, Τειρεσία · σὺ γὰρ σοφός. ὡς οὐ κάμοιμʼ ἂν οὔτε νύκτʼ οὔθʼ ἡμέραν θύρσῳ κροτῶν γῆν · ἐπιλελήσμεθʼ ἡδέως γέροντες ὄντες. ταὔτʼ ἐμοὶ πάσχεις ἄρα · κἀγὼ γὰρ ἡβῶ κἀπιχειρήσω χοροῖς. οὐκοῦν ὄχοισιν εἰς ὄρος περάσομεν…
Euripides, Bacchae