ἐπιληψία
ἐπιληψία, stoppage
ἐπι-ληψία, ἡ,
- = ἐπίληψις I.4, stoppage, Arist. Pr. 866b14.
- II = ἐπίληψις II, Hp. Aph. 3.22 (pl.), Arist. Fr. 370.
ἐπιληψία, ας (ἡ)
1 interception, arrêt soudain, Arstt. Probl. 2, 1 ||
2 épilepsie, Hpc. Aph. 1248 ; Plut. M. 290a ; 981d.
Étym. ἐπίληπτος.
ἐπιληψία, ἡ, = ἐπίληψις, Arist. Probl. 2.1 ; bes. die fallende Sucht, Plut. u. Medic.