ἐπιλήσμων
ἐπιλήσμων, apt to forget, forgetful
ἐπιλήσμ-ων, ον, gen. ονος,
- apt to forget, forgetful, Cratin. 154, Ar. Nu. 129, al., Lys. 12.87, Pl. R. 486d, etc.: Comp. -έστερος X. Mem. 4.8.8: c. gen. rei, Id. Ap. 6: Sup. -έστατος Lys. 34.2, Phalar. Ep. 30: irreg. Sup. ἐπιλησμότατος (as if from ἐπίλησμος) Ar. Nu. 790.
- II Act., causing forgetfulness, ἐ. ἐπῳδή Chio Ep. 3.6.
ἐπιλήσμων, ων, ον, gén. ονος :
1 qui oublie, oublieux, Ar. Nub. 129, etc. ; Plat. Rsp. 486d ; τινός, Xén. Ap. 6, de qqe ch. ||
2 qui fait oublier, gén. Chion Epist. 3 ||
Cp. -ονέστερος, Xén. l. c. ; Mem. 4, 8, 8.
Étym. ἐπιλήθω.
ἐπιλήσμων, ον, vergeßlich, Ar. Nub. 129 ; Plat. Prot. 334c ; Lys. 12.87 u. Folgde ; c. gen., einer Sache nicht eingedenk, ὧν ἔμαθον ἐπιλησμονέστερον, das, was ich gelernt habe, weniger behalten habend, Xen. Apol. 6. – Auch = Vergessenheit bewirkend, ἐπῳδή Chion. ep. 3.
ἐπιλήσμων, ονος,
ἐπιλήθομαι
- apt to forget, forgetful, Ar., Plat., etc.; c. gen. rei, Xen., in comp. ἐπιλησμονέστερος, whereas Ar. has ἐπιλησμότατος (as if from ἐπίλησμος).