ἐπιλήψιμος
ἐπιλήψιμος, reprehensible
ἐπι-λήψιμος, ον,
- reprehensible, Luc. Rh.Pr. 22, Philostr. VA 4.42, Max.Tyr. 24.6, Hermog. Inv. 4.13.
- II liable to seizure, Polem. Call. 34.
ἐπιλήψιμος, ος, ον, répréhensible, Luc. Rh. præc. 22 ; M. Tyr. 98, 22 ; Hermog. Rhet. 182, 15.
Étym. ἐπίληπτος.
ἐπιλήψιμος, den man fassen, bes. tadeln kann, Luc. rhet.praec. 22, Navig. 41 u. a.Sp. – In B.A. 255 wird erkl. ἐπιληπτόν, τὸν ἐπιλήψιμον τῷ τῆς σελήνης πάθει.