ἐπιπόνως

ἐπιπόνως, adv. avec peine, laborieusement, Hpc. Epid. 1, 939 ; Thc. 1, 22 ; Xén. Mem. 1, 7, 2 ||

Cp. -ώτερον, Archéd. (Ath. 294c); sup. -ώτατα, Xén. Cyr. 7, 5, 67.