ἐπιφθεγματικός
ἐπιφθεγματικός, containing a refrain
ἐπι-φθεγματικός, ή, όν,
- containing a refrain, [σύστημα] Heph. Poëm. 7.3.
ἐπιφθεγματικός, ή, όν [ᾰ] qui concerne l’interjection ou le cri final de la strophe, Héph. Poem. p. 71, 16 ; p. 72, 4 Consbruch.
Étym. ἐπίφθεγμα.
ἐπιφθεγματικός, ή, όν, zum Zuruf gehörig, Hephaest. p. 130 ; Schol. Eur. Or. 338.