ἐπιφοίτησις
ἐπιφοίτησις, a coming upon
ἐπιφοίτ-ησις, εως, ἡ,
- a coming upon one, τῶν στρατιωτῶν J. AJ 19.3.2; of a god, intervention, manifestation, ib. 17.2.4, Jul. Or. 7.221c, Steph. in Hp. 1.74 D.
- 2 frequenting, ἐπὶ τὴν αὐτῷ ποέπουσαν κοινωνίαν Procl. in Prm. p.519 S.
ἐπιφοίτησις, εως (ἡ) venue (de l’esprit divin), inspiration, Jos. A.J. 17, 2, 4, etc. ; Tat. Or. ad Græc. c. 844 a Migne ; Nyss. 3, 420, 581 Migne.
Étym. ἐπιφοιτάω.
ἐπιφοίτησις, ἡ, das Hinzugehen, die Ankunft, Jos. u. a.Sp.