ἐπίφοβος
ἐπίφοβος, frightful, terrible
ἐπίφοβος, ον
- frightful, terrible, A. Ag. 1152 (lyr.); alarming, γειτνίασις Plu. Pyrrh. 7; τινι J. AJ 12.7.5. Adv. -βως, τινι App. Syr. 35.
- II Pass., in fear, timid, Gal. 19.707. Adv. -βως, διάγειν Vett.Val. 42.9.
- 2 risky, θεραπεία Steph. in Hp. 1.211 D.
ἐπί·φοβος, ος, ον :
1 act. effrayant Eschl. Ag. 1152 ; Plut. Pyrrh. 7 ||
2 pass. sujet à s’effrayer, Gal. 19, 707.
Étym. ἐπί, φέβομαι.
ἐπίφοβος, fürchterlich, schrecklich, in Furcht setzend, Aesch. Ag. 1123 ; oft bei App. πόλεμος u. ä.; γειτνίασις ἐπ. καὶ ἄπιστος Plut. Pyrrh. 7.
Pass. der Furcht ausgesetzt, Sp.
• Adv. ἐπιφόβως , furchtsam u. schrecklich, App.
Pass. der Furcht ausgesetzt, Sp.
• Adv. ἐπιφόβως , furchtsam u. schrecklich, App.
ἐπίφοβος
ἐπί-φοβος, ον
- frightful, terrible, Aesch.