ἐργάσιμος
ἐργάσιμος, arable
ἐργᾰσ-ιμος, ον,
- to be worked, that can be worked, Alc. ap. Sch.Gen. Il. 21.319, Plu. QConv. 2.701c; ξύλα, opp. καύσιμα, Poll. 7.109; σκεῦος ἐ. δέρματος LXX Le. 13.49; mostly of land, ἐ. χωρία tillable land, Pl. Lg. 639a, 958d, Arist. Pr. 924a1 (sg. in PHal. 1.103 (iii B.C.)); τὰ ἐ. X. Cyr. 1.4.16, etc.; τὰ τεμένη, ὅσα.. θεμιτόν ἐστιν ἐ. ποιεῖν to bring into cultivation, IG 2.1059.17 (iv B.C.); ἡ ἐ. (sc. γῆ) Thphr. HP 6.3.5.
- 2 ἐ. ἡμέρα a work-day, LXX 1 Ki. 20.19.
- 3 ἐ., τό, cost of manufacture, ἄρτων UPZ 149.25, cf. 20 (ii B.C.).
- II Act., working for a livelihood, τὸ ἐ. the working people, App. BC 3.72; esp. of courtesans, Artem. 1.78.
- 2 active, θρασύτης Orph. H. 60.7.
ἐργάσιμος, ος, ον [ᾰ]
I pass.
1 qu’on peut travailler, exploiter, en parl. de pierres, de matériaux, etc. Plut. M. 701c ; particul. qu’on peut cultiver, Plat. Leg. 639a, 958d ; τὰ ἐργ. Xén. Cyr. 1, 4, 16, ou ἡ ἐργ. (s. e. γῆ) Th. H.P. 6, 3, 5, terre labourable ||
2 qui concerne le travail ; ἐργ. ἡμέρα, Spt. 1 Reg. 20, 19, jour de travail ||
II act. qui travaille, actif, entreprenant, Orph. H. 59, 7 ; τὸ ἐργάσιμον, App. Civ. 3, 72, la classe des travailleurs.
Étym. ἐργάζομαι.
ἐργάσιμος, ον, zu bearbeiten, was bearbeitet werden kann, bes. vom Lande, urbar gemacht, χωρία Plat. Legg. I.639a ; XII.958d ; Xen. Cyr. 1.4.16 ; Theophr. u. Sp.; – tätig, arbeitend, θρασύτης Orph. H. 68.11 ; τὸ ἐργάσιμον, die Arbeiter, App. B.C. 3.72 ; γυναῖκες od. ἑταῖραι, öffentliche Huren, die ein Gewerbe damit treiben, Artemid. 1.80.
ἐργάσιμος
ἐργάσιμος (ᾰ), ον
ἐργάζομαι
- of land, arable, Xen., etc.