ἐργαστικός
ἐργαστικός, able to work, working, industrious
ἐργᾰσ-τικός, ή, όν,
- able to work, working, industrious, Hp. Prorrh. 2.4 (Comp.), Pl. Men. 81e (v.l.), X. Mem. 3.1.6; οἱ ἐ. the working men, Plb. 10.16.1: Comp., Phld. Oec. p.32 J.
- 2 skilled in producing, c. gen, φωνῆς Epicur. Sent.Vat. 45: generally, productive, σωφροσύνης Phld. Mus. p.24 K.; ὑγιείας Gp. 11.2.6; ἡ ἐ. (sc. τέχνη) the art of manufacturing, c. gen., ἐρεοῦ προβλήματος, στήμονος καὶ κρόκης, Pl. Plt. 280e, 281a; τὸ τῆς τροφῆς ἐ. the organ that prepares food, the mouth, Arist. Pol. 1290b27.
- II of a workman, ἱμάτια Lex.Mess. in Rh.Mus. 47.412 (nisi ἐργατ-legend.).
ἐργαστικός, ή, όν :
1 qui peut ou qui sait travailler, travailleur, industrieux, Hpc. 86b ; Xén. Mem. 3, 1, 6 ; Plat. Men. 81d : οἱ ἐργ. Pol. 10, 16, 1, les travailleurs ||
2 qui façonne par le travail : τῆς τροφῆς, Arstt. Pol. 4, 4, 8, qui effectue la digestion ; ἡ ἐργαστική (s. e. τέχνη) Plat. Pol. 280e, 281a, l’art de travailler, de produire qqe ch. ||
Cp. -ώτερος, Hpc. 86b ; El. V.H. 10, 14.
Étym. ἐργάζομαι.
1. daadkrachtig, hard werkend.
2. producerend,
ἐργαστικός, arbeitend, arbeitsam, tätig, ἐρεοῦ προβλήματος ἐργαστική, sc. τέχνη, Plat. Polit. 280e, die Verfertigungskunst ; von Menschen, Xen. Mem. 3.1.6 u. A.; τῶν ἐργαστικῶν, Handwerker, Pol. 10.16.1 ; Kompar., Ael. V.H. 10.14 ; τὸ τῆς τροφῆς ἐργαστικὸν καὶ δεκτικόν, der die Nahrung erarbeitende Teil, Arist. Pol. 4.4.
ἐργαστικός, ή, όν
ἐργάζομαι
- able to work, working, industrious, Plat., Xen.