ἐρυγμός
ἐρῠγ-μός, ὁ,
- = ἐρυγή I, Arist. Pr. 908a3 (pl.), al., Thphr. Od. 59 (pl.).
ἐρυγμός, οῦ (ὁ) éructation, rot, Arstt. Probl. 13, 4 ; Th. fr. 4, 61.
Étym. ἐρεύγομαι.
ἐρυγμός, ὁ, = ἐρυγή, Arist. Probl. 13.5 ; Theophr.