ἑρσήεις

ἑρσήεις, Ep. ἐερσ- (Dor. ἑρσάεις Hymn.Is. 167), εσσα, εν,

• dewy, λωτόν θʼ ἑρσήεντα Il. 14.348; λειμών AP 9.668.3 (Marian.): metaph., of a corpse, οἷον ἐερσήεις κεῖται fresh, Il. 24.419; νῦν δέ μοι ἑρσήεις καὶ πρόσφατος..κεῖσαι ib. 757.

ἑρσήεις, εσσα, εν, ep. auch ἐερσήεις, tauig, betaut, saftig, frisch, λωτός Il. 14.348 ; übertr. vom getöteten Hektor, ἑρσήεις καὶ πρόσφατος κεῖσαι 24.757, οἷον ἐερσήεις κεῖται 419, noch frisch, eben gestorben, nicht in Verwesung übergegangen ; κύπειρος H.h. Merc. 107 ; λειμών Mar. Schol. 2 (IX.668); οὔρεα Anyt. 8 (Plan. 231).

ἑρσήεις

-εντος

[ἕρση.]

With prothetic ἐ, ἐερσήεις Il. 24.419.

• • 1

    Dew-besprent, dewy Il. 14.348.

  • 2

    Of a corpse, fresh, with the look of health Il. 24.419, 757.

ἑρσήεις , εσσα, ἐερσήεις (ϝέρση): dewy, fresh, Il. 14.348, Il. 24.419, 757.

ἑρσήεις from ἔρση

• dewy, dew-besprent, Il.: metaph. of a corpse, fresh, Il.