ἐφίππιος
ἐφίππιος, for putting on a horse
ἐφίππ-ιος, ον,
- for putting on a horse, κασᾶς X. Cyr. 8.3.6, PLond. 2.402 ii 5 (ii B.C.); πῖλος Plu. Art. 11; ἐ., τό, saddle-cloth, Antiph. 109, X. Eq. 7.5, Epict. Fr. 18 (pl.); saddle, Luc. Nav. 30, Hist.Conscr. 45: pl., Hor. Epist. 1.14.43.
- II ἐφίππιος (sc. δρόμος), ὁ, horse-course, a course of a certain length so called, Pl. Lg. 833b. (-ειος codd. Plu. Art. l.c., Epict. l.c., etc., but -ῐος Antiph. l.c., Hor. l.c.)
ἐφ·ίππιος, ος, ον :
1 qu’on met sur un cheval (couverture, housse, etc.) Xén. Cyr. 8, 3, 6 ; Plut. Artax. 11 (var. ἐφίππειος); τὸ ἐφίππιον στρῶμα, Antiph. (Ath. 503b); ou simpl. τὸ ἐφ. Xén. Eq. 7, 5, selle, harnais ||
2 qui se fait à cheval ; ὁ ἐφ. (s. e. δρόμος) Plat. Leg. 833b, la course à cheval.
Étym. ἐπί, ἵππος.
ἐφίππιος, auch ἐφίππειος, auf dem Pferde, zum Pferde gehörig ; δρόμος, Wettrennen, Plat. Legg. VIII.833b ; κάσαι ἐφίππειοι, Schabracken, Xen. Cyr. 8.3.6 ; eben so τὸ ἐφίππιον στρῶμα, Pferdedecke unter dem Sattel, Antiphan. bei Ath. XI.503b ; ohne Zusatz, τὸ ἐφίππιον, oder ἐφίππειον, Xen. Eq. 7.5 u. öfter ; Luc. Navig. 30 ; Plut. Artax. 11.
ἐφίππιος
ἐφ-ίππιος, ον
ἵππος
- for putting on a horse, Xen.:— ἐφίππιον (sc. στρῶμα) a saddle-cloth, Xen.