ἐφιελίς
ἐφιελίς, part of a priest’s crown
ἐφιελίς, ίδος, ἡ,
- = κάλυξ, part of a priestʼs crown, J. AJ 3.7.6 (fort. φιελίς).
ἐφιελίς (ἡ) autre n. du κάλυξ du grand-prêtre chez les Juifs, Jos. A.J. 3, 7, 6.
Étym. p.-ê. ἐφηλίς.