ἐφετέον
ἐφετέον, one must allow
ἐφετ-έον, (ἐφίημι)
- one must allow, τινι c. inf., Cic. Att. 9.4.2, cf. J. AJ 4.8.23.
ἐφετέον, vb. d’ἐφίημι, Cic. Att. 9, 4, 2.
ἐφετέον, one must allow