ἐφευρετής
ἐφευρετής, an inventor, contriver
ἐφευρ-ετής, οῦ, ὁ,
- inventor, contriver, Anacreont. 36.3; κακῶν Ep.Rom. 1.30:—fem. ἐφευρ-έτρια, Sch. Opp. H. 1.354.
ἐφευρετής, ὁ, der dazu Erfindende, Erfinder, χορείας, Bacchus, Anacr. 36.3 ; μηχανικὸς καὶ ἐφ. Schol. Ar. Ran. 1499 ; NT.
Strong 2182
*
an inventor, contriver: κακῶν (cf. κακίας εὑρετής, II Mac 7:31), Ro 1:30.†
ἐφευρετής, οῦ,
- an inventor, contriver, NTest. from ἐφευρίσκω