ἐχέτης
ἐχέτης, a man of substance
ἐχέτης, ου, ὁ,
- = ὁ ἔχων, man of substance, Pi. Fr. 304.
ἐχέτης, ου (ὁ) qui possède, Pd. fr. 273.
Étym. ἔχω.
ἐχέτης, ὁ, der Habende, Besitzende, Reiche, Pind. frg. 273.
For Pindar, see also: ἐχέτας
ἐχέτης, ου,
- = ὁ ἔχων, a man of substance, Pind.