ἐχθαρτέος
ἐχθαρτέος, to be hated
ἐχθ-αρτέος, α, ον,
- to be hated, S. Aj. 679.
ἐχθαρτέος, α, ον, vb. du préc. Soph. Aj. 679.
ἐχθαρτέος, Adj. verb. ab ἐχθαίρω.
ἐχθαρτέος, α, ον
verb. adj.
- to be hated, Soph.