ἑκατονταετής Save Grieks Nederlands Pape Slater Pindar Abbott-Smith NT ἑκατονταετής -ές, contr. ἑκατοντούτης -ες [ἑκατόν, ἔτος] honderdjarig. ἑκατονταετής, ές, hundertjährig ; βιοτή Pind. P. 4.282. ἑκᾰτοντᾰετής 1of a hundred years ἑκατονταετεῖ βιοτᾷ P. 4.282 Number of occurrences in NT: 1Strong 1541 ἑκατονταετής (Rec. έτης), -ές (< ἑκατόν, ἔτης) [in LXX for שָׁנֶה מֵאָה בֵּן, Ge 17:17 * ;] a hundred years old: Ro 4:19.†