ἑλληνίζω
ἑλληνίζω, to speak Greek
- speak Greek, Ἕλλην μέν ἐστι καὶ ἑλληνίζει Pl. Men. 82b, cf. Chrm. 159a, Prt. 328a, etc.; ἑ. τῇ φωνῇ, τὴν φωνήν, Aeschin. 3.172, Charito l.c.; esp. speak or write pure or correct Greek, Arist. Rh. 1407a19, D.H. Pomp. 2.5; ἄκρως ἑ. S.E. M. 1.186; opp. βαρβαρίζω, ib. 246.
- b οὐδὲ γὰρ ἂν ἑλληνίζοι οὕτως τὸ ἐρώτημα λεχθέν would not be Greek, Arist. SE 182a34.
- c speak common Greek, opp. the Attic dialect, σὺ μὲν ἀττικίζεις . . οἱ δʼ Ἕλληνες ἑλληνίζομεν Posidipp. 28.
- II trans., make Greek, Hellenize, τὴν βάρβαρον Lib. Or. 11.103; translate into Greek, D.C. l.c.:—Pass., ἑλληνισθῆναι τὴν γλῶσσαν ἀπό τινος acquire the Greek language from . ., Th. l.c.; τὰ ὀνόματα . . ἡλλήνισται have assumed an Hellenic form, J. AJ 1.6.1.
A intr.
I ref. a la lengua
1 hablar griego
Ἕλλην μέν ἐστι καὶ ἑλληνίζει;
τὸ ἑλληνίζειν παρὰ τούτων ἔγωγ' ἔμαθον
διδάσκαλος τοῦ ἑλληνίζειν
βαρβαροφώνους δεκτέον τοὺς κακῶς ἑλληνίζοντας
ἑλληνίζων ἢ βαρβαρίζων ὁπόθεν ἂν αὐτὸς ᾖ
οὐ καθαρῶς ἑλληνίζοντα
ἑλληνίζοντας μὲν Ἑλληνικῶν ἄρχειν, ῥωμαΐζοντας δὲ ὁμογλώττων
que hablando griego manden sobre griegos, y los que hablen latín sobre los de su misma lenguaοὐχ ἑλληνίζων ... ἀλλ' ... αἰθιοπίζων
• en constr. pred. c. verbos de ‘hablar’
πρεσβευτὰς καὶ τούτους ἑλληνίζοντες ὀνομάζουσι
• c. dat. limitativo que indica ‘lengua’
Σκύθης βάρβαρος ἑλληνίζων τῇ φωνῇ
οὐ μηδίζων τῇ φωνῇ ... ἀλλὰ μακεδονίζων τε καὶ ἑλληνίζων
τοῖς ... ὀνόμασιν ... σφόδρα ἑλληνίζοντες
ὅστις (un bárbaro) ἑλληνίζειν οἶδεν οὐ μόνον τοῖς ῥήμασιν, ἀλλὰ καὶ τῇ γνώμῃ
ὃν καὶ ἑλληνίσαι γλῶσσαν καὶ γνώμην
τὴν φωνὴν ἑλληνίζων
κελεύει τὸν Ὑγῖνον ... ὡς Ἴωνα (καὶ γὰρ ἑλλήνιζε τὴν φωνήν)
mandó a Higinio, como si fuera jonio (pues también hablaba griego)
2 hablar correctamente griego
ἔστι δ' ἀρχὴ τῆς λέξεως τὸ ἑλληνίζειν
hablar con propiedad el griego es el principio del estiloτὸ μὲν γὰρ ἐστιν ἑλληνίζειν ἐπίστασθαι
εἴπερ δὲ οὐκ ἄλλως ἔστιν ἑλληνίζειν ἐὰν μὴ παρὰ γραμματικῆς μάθωμεν τὸ ἑλληνικόν
(ἡ Πλατονικὴ διάλεκτος) κάκιον ἑλληνίζουσα καὶ παχύτερα φαίνεται
ἡμέτεροι ... τὸ ἑλληνίζειν, ... ὑμῶν δὲ ... ἡ ἀγροικία
nuestros ... el buen griego, ... de vosotros la rusticidadοὐκ ἐπίσταμαι ἑλληνίζειν
en boca de un extranjero
• op. βαρβαρίζειν y σολοικίζειν S.E.M.1.176, cf. Hdn.Sol.311
• indif. a la op. c. el ático
οὐ διὰ τοῦτο οἱ μὲν Ἀθηναῖοι λέγονται βαρβαρίζειν ἡμεῖς δὲ ἑλληνίζειν, ἀλλ' ἀμφότεροι ἑλληνίζειν
3 hablar griego común op. al ático y al aticismo
σὺ μὲν ἀττικίζεις ... οἱ δ' Ἕλληνες ἑλληνίζομεν
4 con el mensaje o la lengua como suj. ser griego, estar en griego
οὐδὲ γὰρ ἂν ἑλληνίζοι οὕτως τὸ ἐρώτημα λεχθέν
φησι ... τὴν ἐπιστολὴν ἑλληνίζειν ἐν διφθέρᾳ γεγραμμένην, δηλοῦσαν ὅτι Πῶρος εἴη ὁ γράψας
διάλεκτον καὶ γλῶσσαν οὐκ ἀκριβῶς ἑλληνίζουσαν αὐτοῦ βλέπω
II ref. modo de vida
1 de pers. «no griegas» comportarse como un griego, adoptar las costumbres griegas, helenizarse
Κλειτόμαχον, Ἀσδρούβαν καλούμενον πρότερον καὶ Καρχηδόνιον τὸ γένος, ἑλληνίζειν ἐποίησε
(Carnéades) hizo adoptar costumbres griegas a Clitómaco, llamado antes Asdrúbal, cartaginés de origenΓαλάτης ὢν ἑλληνίζειν
πόθεν οὖν ἑλληνίζεις τὴν στολήν;
¿por qué vistes al modo griego?
2 crist. vivir, comportarse como pagano, ser pagano de griegos
ὅταν πρός τινα τῶν ἑλληνιζόντων ἡ διάλεξις ᾖ
μήτε τοῖς ἑλληνίζουσι μήτε τοῖς τῶν Ἰουδαϊκῶν προεστῶσι
κατὰ μὲν τὸν βίον χριστιανῶς ζῶν ... κατὰ δὲ τὰς περὶ ... τοῦ θείου δόξας ἑλληνίζων
• de paganos en gener.
εἰ γὰρ ὁ λέγων δύο Ἑλληνίζει, οὐκοῦν ὁ λέγων ἓν Σαβελλίζει
pues si el que dice «dos» se comporta como helenizante, el que dice «uno» lo hace como seguidor de Sabelio en críticas a herejías sobre la naturaleza de Cristoἐδόκει τοῖς ἑλληνίζουσι τῆς συγκλήτου θύειν ἐν τῷ Καπιτωλίῳ
ἑλληνίζοντι γὰρ αὐτῷ τὰ πρῶτα, ἐπεὶ χριστιανίζειν ἤρξατο ...
τῶν βιβλίων ... αἱ ὑποθέσεις χριστιανίζουσι τῇ φωνῇ, τοῖς δὲ δόγμασιν ἑλληνίζουσιν
• c. suj. no humano
παρεφύη ... τῷ ἀληθεῖ Χριστιανισμῷ ἑλληνίζων Χριστιανισμός
ὅτε μὲν γὰρ ὁ μὲν ἰουδάϊζεν ὁ δὲ ἡλλήνιζεν
πόλεις
B tr.
1 ref. a la lengua traducir al griego, poner en griego
ἑλληνίσαι γὰρ αὐτὸ (el término auctoritas) καθάπαξ ἀδύνατόν ἐστι
ἡλληνίσθαι δὲ τὰ πολλὰ τῶν βαρβαρικῶν ὀνομάτων
τὰ ὀνόματα διὰ τὸ τῆς γραφῆς εὐπρεπὲς ἡλλήνισται
2 de pers. helenizar, convertir a los usos y costumbres griegos
ἑλληνίζων διετέλεσε τὴν βάρβαρον (γῆν)
de Seleuco
• en v. pas. c. ac. de rel.
ἡλληνίσθησαν τὴν νῦν γλῶσσαν τότε πρῶτον ἀπὸ τῶν Ἀμπρακιωτῶν ξυνοικησάντων
• abs.
νομιζόμενος τὰ νόμιμα παραλύειν τῆς πατρίδος, πολὺς ὢν ἐν τῷ ἑλληνίζειν
creyéndose que subvertía las leyes de su patria, pues era muy partidario de helenizar dicho de un legislador escita
3 del mensaje decir en griego en v. pas.
βαρβαρικὸν ἀντὶ τοῦ ἑλληνιζομένου
1. act. de Griekse taal (kunnen) gebruiken, Grieks spreken:
2. vergrieksen,
- to speak Greek, Plat.:—Pass., Ἑλληνισθῆναι τὴν γλῶσσαν to be made Greeks in language by another, Thuc.