ἔλλερος
ἔλλερος, dialectic for κακός, Call. Fr. 434, cf. Eust. 635.5, Hsch.
malo, funesto
ἵν' ἔλλερα ἔργα τέλεσκεν
ἔλλερον τὸ κακόν
• como etim. del nombre
Βελλεροφόντης o Ἐλλεροφόντης rel. c. ὄλλυμι
•Quizá comp. de ἐν y λάρος ‘gaviota’ c. asim. -νλ- > -λλ- y ε-α > ε-ε.
ἔλλερος, nach VLL dialekt. = κακός, Arcad. 123.1.