ἔλλειψις
ἔλλειψις, falling short, defect
- falling short, defect, opp. ὑπερβολή, Democr. 102, Pl. Prt. 356a; opp. ὑπεροχή, Arist. Ph. 187a17, Metaph. 1042b25; ὑπερβολὴ καὶ ἔ. καὶ τὸ μέσον Id. EN 1106b17.
- 2 the conic section ellipse, Apollon.Perg. Con. 1.13 (so called because the square on the ordinate is equal to a rectangle with height equal to the abscissa and applied to the parameter, but falling short of it).
- 3 ἐν ἐλλείψεσιν ἐνυπάρχειν to be present in deficiency, of the negative terms in an algebraical expression, Dioph. 1Praef. p.14 T.
- 4 Gramm., ellipse, Ath. 14.644a, A.D. Synt. 117.19; omission of a letter, Id. Pron. 56.28.
- 5 = ἔκλειψις, Olymp. in Mete. 67.37 (s.v.l.).
- 6 Pythag.name for two, Theol.Ar. 10.
A
I como concepto gradual
1 escasez, falta c. gen.
οὐ κρατεῖται ... δι' ἔλλειψιν δυνάμεως
τροφῆς
ἐλαίου
• fil., cien., frec. abs. escasez, defecto op. ὑπερβολή, ὑπεροχή ‘exceso’
τοίνυν ἴδωμεν πᾶσαν τήν τε ὑπερβολὴν καὶ τὴν ἔλλειψιν
(λόγος) μήκους τε πέρι καὶ βραχύτητος καὶ πάσης ὑπεροχῆς τε καὶ ἐλλείψεως
διαφέρει πλήθει καὶ ὀλιγότητι ... καὶ ὅλως ὑπεροχῇ καὶ ἐλλείψει
ἡ δὲ ἀνισότης ὑπεροχῇ καὶ ἐλλείψει κατὰ πλῆθος ἢ μέγεθος
• op. πλεονεξία:
τὴν πλεονεξίαν τῆς φύσεως ἐπιρρώσομεν, τὴν δ' ἔλλειψιν ἀναπληρώσομεν
•
op. πλεονασμός
•
op. ὑπέρπτωσις
•
op. τὸ ἶσον y ὑπερβολή
• op. ὑπερβολή:
ὑπερβολὴ θάλπους καὶ ἔ. καὶ μεσότης
αἱ γὰρ ὑπερβολαὶ ταῖς ἐλλείψεσιν οὐ δύνανται συμφωνεῖν
• como término más genérico que ἔνδεια:
τις γένος τῆς ἐλλείψεως τὴν ἔνδειαν λέγει
τό τε ἐνδεὲς ἐλλείψει ἐνδεές
2 inferioridad
τὴν ἔλλειψιν πρὸς τοὺς ἄρρενας ἔχει τοῦ σώματος φανεράν
3 en sent. ético deficiencia, defecto op. ὑπερβολή ‘exceso’
ὑπερβολὴ ἀλλήλων καὶ ἔ. πᾶσα ὑπερβάλλειν δοκεῖ τὸ ἀρετῆς ξύμμετρον
τινας ἐλλείψεις ἢ ἀποτεύξεις ἢ ἁμαρτίας ἐλαφρὰς ἐμβάλλοντες
ὑπερβολὴ ἀλλήλων καὶ ἔ.
exceso o defecto de ambos (placer y dolor)τὸ δὲ ἴσον μέσον τι ὑπερβολῆς καὶ ἐλλείψεως
ὑπερβολὴ καὶ ἔ.
de gasto de dineroὑπερβολῆς καὶ ἐλλείψεως μέσον τὸ αὐταρκές
τοῦ ἀδικεῖν καὶ ἀδικεῖσθαι κατ' ἔλλειψιν καὶ ὑπερβολὴν ὄντος
4 reducción, minoración
τίνες (πόνοι) ... αὔξησιν παρασκευάζουσιν ἐς σάρκας καὶ τίνες ἔλλειψιν
θεὸς δὲ ἔλλειψιν ἢ πρόσθεσιν οὐκ ἀνέχεται πλήρης ... ὤν
II como concepto abstr.
1 falta, carencia
ὑπερβολή
‘exceso’ἑτέρου νόμου
ἡ δὲ τῶν ὑγρῶν διάθεσις ἔλλειψίς τίς ἐστι
τοῦ ὄντος παντός
γραμμάτων
• sin determ.
ἵνα ... μήτε ... ἡ ἔ. ἀθυμίαν ἐργάσηται
• c. compl. de referencia, como sinón. de διάστασις:
ἡ ἔ. τοῦ κύκλου
la falta (que hay) en el círculo
2 omisión
ὁπόταν ἔ. γένηται παρ' ἐκείνων
B usos téc.
I
1 geom. elipse Apollon.Perg.Con.1.13, cf. Procl.in Euc.p.419.21,
ὀξυγώνιος (τομή) ... ἡ αὑτῇ συνάπτουσα καὶ ποιοῦσα σχῆμα θυρεοειδές, καλεῖται δὲ ... καὶ ἔ.
οἰομένους τὴν τοῦ κυλίνδρου πλαγίαν τομὴν ἑτέραν εἶναι τῆς τοῦ κώνου τομῆς τῆς καλουμένης ἐλλείψεως
2 otro n. del número dos entre los pitagóricos, Anatolius en Theol.Ar.10, 11.
3 astr., prob. luna nueva
ὅταν ἡ σελήνη κατ' ἔλλειψιν ὑπὸ Ἄρεος θεωρηθῇ
4 lóg. falta, error por deficiencia en el curso del razonamiento
ποιὰς ἀσαφείας καὶ ἐλλείψεις καὶ ... σολοικισμούς
ἀσύνακτον λόγον γίγνεσθαι ἤτοι παρὰ διάρτησιν ἢ παρὰ ἔλλειψιν
ἀγνοίᾳ ... λογιοῦνται τὴν ἔλλειψιν
II gram., ret.
1 de varios tipos de fenóm. fonéticos y sintácticos elisión, omisión
a) dentro de la palabra: de una letra
ὠκύπος κατ' ἔλλειψιν τοῦ «υ» en rel. c. ὠκύπους
τοῦ «τ»
πᾶν τὸ ἐν πλεονάσματι ἢ ἐλλείψει πολὺ πρότερον ἐν ὁλοκλήρῳ καθειστήκει
• del preverbio, A.D.Synt.117.19;
b) dentro de la or.: del pron., A.D.Pron.79.11,
χείρ
2 en op. a otros tipos de elisión o pérdida pérdida de la semivocal del diptongo
ἔ. δέ ἐστιν ἀποβολὴ φωνήεντος κατὰ τὸ μέσον οὐ ποιοῦντος συλλαβήν, οἷον «ἀμνίον» ἀντὶ τὸ «αἱμνίον»
3 ret. elipsis, omisión deliberada
ἄλλος (τόπος) παρὰ τὴν ἔλλειψιν τοῦ πότε καὶ πῶς
ἔ. δέ ἐστιν ὅταν ὁ λέγων ἐλλείπῃ λέξιν ἣν παρ' αὐτὰ ἔδει προσθεῖναι τῷ νοήματι
κατ' ἔλλειψιν λεγομένου τοῦ ῥητοῦ
-
…ἀλλὰ πρᾶξις. διαφέρει δʼ οὐδὲν νέος τὴν ἡλικίαν ἢ τὸ ἦθος νεαρός · οὐ γὰρ παρὰ τὸν χρόνον ἡ ἔλλειψις, ἀλλὰ διὰ τὸ κατὰ πάθος ζῆν καὶ διώκειν ἕκαστα. τοῖς γὰρ τοιούτοις ἀνόνητος ἡ γνῶσις γίνεται, καθάπερ…
Aristotle, Nicomachean Ethics
-
…οἰκεῖα ἐντὸς μιᾶς ὁμοιότητος ἕρξας γένους τινὸς οὐσίᾳ περιβάληται. ταῦτα μὲν οὖν ἱκανῶς περί τε τούτων καὶ περὶ τῶν ἐλλείψεων καὶ ὑπερβολῶν εἰρήσθω · φυλάττωμεν δὲ μόνον ὅτι δύο γένη περὶ αὐτὰ ἐξηύρηται τῆς μετρητικῆς, καὶ ἅ φαμεν αὔτʼ…
Plato, Statesman
-
…τινα προσήκοντα περὶ πάντων τῶν τοιούτων ῥηθῆναι. λέγε μόνον. πρῶτον τοίνυν ἴδωμεν πᾶσαν τήν τε ὑπερβολὴν καὶ τὴν ἔλλειψιν, ἵνα κατὰ λόγον ἐπαινῶμεν καὶ ψέγωμεν τὰ μακρότερα τοῦ δέοντος ἑκάστοτε λεγόμενα καὶ τἀναντία περὶ τὰς τοιάσδε διατριβάς .…
Plato, Statesman
-
…λόγος ἡμῖν οἶμαι γιγνόμενος ὀρθῶς ἂν γίγνοιτο. τίνων ; μήκους τε πέρι καὶ βραχύτητος καὶ πάσης ὑπεροχῆς τε καὶ ἐλλείψεως · ἡ γάρ που μετρητικὴ περὶ πάντʼ ἐστὶ ταῦτα. ναί. διέλωμεν τοίνυν αὐτὴν δύο μέρη · δεῖ γὰρ…
Plato, Statesman
-
…δῆλον ὅτι ἀναξίων ὄντων νικᾶν. καὶ τίς ἄλλη ἀναξία ἡδονῇ πρὸς λύπην ἐστίν, ἀλλʼ ἢ ὑπερβολὴ ἀλλήλων καὶ ἔλλειψις ; ταῦτα δʼ ἐστὶ μείζω τε καὶ σμικρότερα γιγνόμενα ἀλλήλων καὶ πλείω καὶ ἐλάττω καὶ μᾶλλον καὶ ἧττον. εἰ…
Plato, Protagoras
-
…ἀρχομένῳ τῶν γυμνασίων πολύ. ὁμοίως ἐπὶ δρόμου καὶ πάλης. οὕτω δὴ πᾶς ἐπιστήμων τὴν ὑπερβολὴν μὲν καὶ τὴν ἔλλειψιν φεύγει, τὸ δὲ μέσον ζητεῖ καὶ τοῦθʼ αἱρεῖται, μέσον δὲ οὐ τὸ τοῦ πράγματος ἀλλὰ τὸ πρὸς ἡμᾶς…
Aristotle, Nicomachean Ethics
-
…ἀπέχει, οὗτος δοκεῖ ἐναντιώτερος εἶναι, οἷον καὶ περὶ τὸ σῶμα ἐν μὲν τοῖς πόνοις ὑγιεινότερον ἡ ὑπερβολὴ τῆς ἐλλείψεως καὶ ἐγγύτερον τοῦ μέσου, ἐν δὲ τῇ τροφῇ ἡ ἔλλειψις ὑπερβολῆς. ὥστε καὶ αἱ προαιρετικαὶ ἕξεις αἱ φιλογυμναστικαὶ…
Aristotle, Eudemian Ethics
-
…λόγῳ καὶ ᾧ ἂν ὁ φρόνιμος ὁρίσειεν. μεσότης δὲ δύο κακιῶν, τῆς μὲν καθʼ ὑπερβολὴν τῆς δὲ κατʼ ἔλλειψιν · καὶ ἔτι τῷ τὰς μὲν ἐλλείπειν τὰς δʼ ὑπερβάλλειν τοῦ δέοντος ἔν τε τοῖς πάθεσι καὶ ἐν ταῖς πράξεσι…
Aristotle, Nicomachean Ethics
-
…, ὁμοίως δὲ καὶ ἄλλῳ πρὸς ἄλλον. ἡ δʼ ἀδικία τοὐναντίον τοῦ ἀδίκου. τοῦτο δʼ ἐστὶν ὑπερβολὴ καὶ ἔλλειψις τοῦ ὠφελίμου ἢ βλαβεροῦ παρὰ τὸ ἀνάλογον. διὸ ὑπερβολὴ καὶ ἔλλειψις ἡ ἀδικία, ὅτι ὑπερβολῆς καὶ ἐλλείψεώς ἐστιν…
Aristotle, Nicomachean Ethics
-
…υἱόν, οὐκοῦν καὶ ταῦτα ἃ πέπρακται · συντεθέντα γὰρ ἴσως οὐκέτι δίκαιον. εἴη δʼ ἂν καὶ παρὰ τὴν ἔλλειψιν · ἀφαιρεῖ γὰρ τὸ ὑπὸ τίνος. ἄλλος δὲ τόπος τὸ δεινώσει κατασκευάζειν ἢ ἀνασκευάζειν · τοῦτο δʼ ἐστὶν ὅταν…
Aristotle, Rhetoric