ἑπτάδυμος
ἑπτάδυμος, seven at a birth
ἑπτάδῠμος [ᾰ], ον, in pl.,
- seven at a birth, Arist. ap. Str. 15.1.22.
ἑπτά·δυμος, ος, ον [ᾰῠ] qui fait partie d’un ensemble de sept enfants, Arstt. (Str. 695).
Étym. formé p. anal. avec δίδυμος.
ἑπτάδυμος, (vgl. δίδυμος), siebenfältig (sieben Kinder), τετοκέναι Arist. bei Strab. XV.695.