ἑψανός
ἑψανός, boiled
ἑψ-ᾰνός, ή, όν,
- boiled, Hp. Mul. 2.117, Arist. Pr. 923a17, Dsc. 2.107; ῥαφανῖδες Polyaen. 4.3.32; ἑψανά, τά, = ἑψήματα, Diocl. Fr. 120: sg., BGU 1120.14 (i B. C.).
ἑψανός, ή, όν [ᾰ] facile à cuire, Hpc. 641, 45 ; Arstt. Probl. 20, 4, 5 ; Diosc. 2, 129 ; τὰ ἑψανά, Diocl. (Ath. 68e) c. ἑψήματα.
Étym. ἕψω.
ἑψανός, ή, όν, kochbar, leicht zu kochen, Hippocr.; Arist. Probl. 20.4.5 ; ἑψανὰ ἄγρια εἶναι θρίδακα Diocl. bei Ath. II.68e, Küchenkräuter ; daher weich, Plat. com. bei Suid.