ἔκκρισις
ἔκκρισις, separation
- separation, Arist. Mete. 342a15, Onos. 9.1 (pl.).
- II secretion, of the animal functions, Arist. PA 689a16, GA 727a2; τῶν ὑγρῶν Eun. Hist. p.263 D.
- III = ἔκκριμα, of excrement, Hp. Aph. 2.15; of the menses, Arist. HA 583a2, etc.
1 eliminación de humores y residuos corporales, sent. fisiol. emisión, evacuación
ὅκου φάρυγξ νοσεῖ ... σκέπτεσθαι τὰς ἐκκρίσιας
βρώματα ... πολλὰ τῶν τὰς ἐκκρίσεις ποιούντων εὐλύτους
τὰς διὰ τοῦ σώματος ἐκκρίσεις
τὰ τῆς ἐκκρίσεως ... ὄργανα
ὁ τρόπος τῆς ἐκκρίσεως
ἡ τῶν καλουμένων καταμηνίων ἔ.
χολῆς ἔ.
αἵματος ἔ.
ἔ. ἰχωρώδης
καίπερ δὲ φυσικῆς οὔσης τῆς τῶν λυμάτων ἐκκρίσεως
• de otras cosas expulsión
ψαμμίων
τοῦ ἐμβρύου
2 emisión de vientos, vapores, exhalación
περὶ τῶν ὑπολοίπων εἴπωμεν ἔργων τῆς ἐκκρίσεως
hablemos de los restantes efectos de la exhalaciónτούτων ἡ γένεσις οὐκ ἔκκαυσις ἀλλὰ ἔ. ... ἐστιν