ἔνθεσις
ἔνθεσις, a putting in
- putting in, insertion, τοῦ νῦ Pl. Cra. 426c; εἴδους Plot. 5.9.3, cf. Porph. Abst. 4.20; putting into the mouth, τῆς τροφῆς Aret. CA 1.4.
- II that which is put in the mouth, mouthful, Ar. Eq. 404 (troch.), Pherecr. 108.6, Telecl. 1.10, Hermipp. 41, etc.
- 2 grafting, graft, Ph. 1.301, Gp. 10.37.1.
I concr.
1 bocado
εἴθε ... ἐκβάλοις τὴν ἔνθεσιν
¡ojalá arrojaras lo que devoras!αὐτομάτην τὴν ἔνθεσιν χωρεῖν
προσάπτεται μὲν ἄκροις τοῖς δακτύλοις ... τὰς ἐνθέσεις
Θετταλικὴ ἔ.
bocado tesalio, e.d., gran bocado, de comilón
2 bot. injerto Ph.1.301, Gp.10.37.1.
II como n. de acción, frec. c. gen.
1 ingestión, ingesta
τῆς τροφῆς
2 imposición
εἴδους
• gram. epéntesis
τοῦ νῦ
3 acción de meter entre o dentro, introducción, inserción
ἡ τοῦ λίθου εἰς τὸ στέλεχος ἔ.
ἀγγεῖον κεράμιον εἰς πυρὸς ἔνθεσιν
4 bot. acción de injertar, injerta
ἔ. ἀμπέλου
1. invoeging:
2. mondvol.
- a putting in: also a piece put in, a mouthful, Ar.