ἔνθινος
ἔνθινος, θεῖος (in the sense of εὐσεβής)
ἔνθῑνος, ον, Cret.,
- = θεῖος (in the sense of εὐσεβής), ἔνορκον τε ἔστω καὶ ἔ. GDI 5039.11 (Hierapytna), cf. 5041.7 (ibid.); cf. θῖνος.
ἔνθῐνος,
- = ἐνθάδιος, prob. in GDI 3087.33 (Cherson.).
cret. sancionado por la divinidad, sagrado
τοῦτο] ἔνθινον ἦμεν
ὅτι μὲν ἐξέλοιμεν μήτε ἔνθινον μήτε ἔνορκον ἦμεν
•Cf.